Maurice Duruflé (1902 - 1986)

Maurice Duruflé werd op 11 januari 1902 geboren in Louviers in Frankrijk.

Zijn eerste muziekstudie (orgel en piano) volgde hij aan de zangersschool St. Evode te Rouen van 1912 tot 1919. Zijn studie aan het conservatorium in Parijs begon hij in 1920. Hij was leerling van Vierne, Gallon, Tournemire, Caussade, Gigout en Dukas.

Duruflé verwierf eerste prijzen voor orgel, harmonieleer, pianobegeleiding, fuga en compositie. In 1930 werd hij benoemd tot Organiste Titulaire van de St. Etienne-du-Mont in Parijs. Zowel in 1929 als in 1930 werden zijn composities bekroond door "Les Amis de l'Orgue". In 1944 werd hij benoemd tot professor in de harmonieleer aan het conservatorium van Parijs.

Zijn oeuvre bestaat uit werken voor orgel, koor, orkest en uit kamermuziek. Als componist neemt hij een belangrijke plaats in onder zijn Franse collegae. Zijn composities worden gekenmerkt door orde, helderheid en duidelijke vormgeving, en getuigen van grote bewogenheid en veel poëzie. Maurice Duruflé zocht naar het "bovenaardse" en hij droeg dit over in zijn lessen en in zijn muziek.

Het Requiem opus 9 voor soli, koor en orkest stamt uit 1948. Duruflé schreef zelf een transcriptie voor soli, koor en orgel. Over zijn Requiem zei hij het volgende:

"Ik heb er vooral naar gestreefd mij te verdiepen in de bijzondere stijl der gregoriaanse gezangen. Zo heb ik mij ingespannen de gregoriaanse ritmiek te verzoenen met de eisen van het moderne metrum. (...) Het orgel speelt slechts een episodische rol: het komt tussenbeide, niet om het koor te ondersteunen, maar alleen om bepaalde accenten te onderstrepen of om voor een ogenblik de al te 'menselijke' sonoriteiten van het orkest te doen vergeten. Het stelt de idee voor van het tot-rust-komen, van het geloof en van de hoop".

In 1956 ontving Duruflé de "Grand Prix Musical de la Seine". Hij overleed op 16 juni 1986 en werd begraven in de Provence.